Sandaling Hinto

Gabi na. Wala na siyang ginagawa. Nasa isip niya: i-open lang, tingnan lang. Parang wala namang mawawala.

Alam niya sa sarili niya na hindi “tingnan lang” ang nangyayari kapag na-open na. Pero sa moment na ’yon, komportable siya sa thought na ’yon.

May na-set siya dati—noong mas malinaw pa ang isip niya. Paalala lang kapag na-open niya ’yung app. Hindi siya sinisita. Naalala lang niya kung bakit niya pinili ’yon.

Nang lumabas ’yung paalala, huminto siya. Hindi niya binuksan. Inilapag niya ’yung phone. Huminga.

Hindi naman nawala ang urge. Pero may space na. ’Yun lang—sandaling hinto. Walang dramatic change. May konting relief lang na naalala niya ang sarili niya noong mas okay pa siya.