Kwento #8 — Mas Tahimik na Gabi

Walang espesyal sa araw na iyon. Kaya dati naglalaro si Bea—para maging may kulay ang ordinaryong gabi.

Kinuha niya ang phone. Nandoon ang pamilyar na icon.

Bago pa niya mabuksan, lumabas ang maikling pause screen na in-enable niya ilang araw bago. Tinitigan niya. Mas mahaba ang sampung segundo kaysa inaasahan.

Napansin niya: Hindi siya excited. Naiinip lang siya.

Tumayo siya at uminom ng tubig. Naisip pa rin niyang maglaro pagkatapos. Pero mahina na ang hatak—parang ingay sa likod, hindi tawag.

Hindi naging espesyal ang gabi. Mas tahimik lang. At sapat na iyon.